บทที่ 39 คนที่ต้องออกไปก่อน

เสียงผู้หญิงจากเตียงว่างทำให้มือภาณุคลายลงเพียงชั่วครู่

แนนกัดมือที่ปิดปากเธอแล้วหันหน้าหนี ความเจ็บแล่นขึ้นกราม แต่คราวนี้เธอร้องออกมาได้เต็มเสียง

“ช่วยด้วยค่ะ!”

ประตูถูกเปิดจากด้านนอก ภาณุดึงเธอลุกขึ้นทันที แนนเสียหลักจนเข่ากระแทกขาเก้าอี้ มือข้างหนึ่งของเขารั้งคอเสื้อ ส่วนอีกข้างมีมีดที่เธอเพิ่งเ...